Even weer een update vanuit Griekenland.

We hebben intussen een tent gevonden met goede WiFi, en dat s fijn! Iedere dag cappuccino-WiFi ?

Gisterenavond hebben we contact gehad met med teampje, waar Marjan en Willemijn (a-nurses) aan de slag kunnen en Marlies en ik het kamp op kunnen om wat babbels te maken (nouja, een handen en voetenbanken dan) met koters kunnen spelen, of wat voor handen komt.
Vanmiddag wordt de eerste shift, we zullen zien

Vanmorgen zijn we bananen gaan delen, zelfde concept als gisteren en de weken hiervoor. Met tas vol bananen lopend naar kamp. Twee broers Afshin en Mohammed uit Syrië (21 en 17) hielpen ons. Hadden hele nacht niet geslapen, zagen er moe uit, maar echt, mocht zelf niet de tas bananen dragen, dat deed Mohammed. In de grote tent starten we, toen er een man aan het praten was. Later begrepen we van die jongens dat hij mensen opriep te zeggen dat ze veel baby’s hebben om zo extra bananen te krijgen.
Verschil met gisteren is dat veel
Mensen wakker waren waar ze gisteren nog sliepen. En een rijke zegen aan kinderen hebben. How many baby’s? (Kinderen tot ik weet niet hoe groot zijn allemaal ‘baby’s) ‘6’ 6??? ‘Yes’
Maar na de tweede moeder met zo’n kinderzegen en m’n gevoel volgend werden we toch wat achterdochtig. Maar hoe gênant om te vragen of je die slapende kids mag zien… Zo naar! Maar toch maar gedaan… Bleek het aantal gehalveerd te zijn naar 3 of 4… Zo afschuwelijk! Ik kan me zo voorstellen dat je meer vraagt, voor je kids, vanuit de druk in de tent, je eigen honger… What a bullshit!
En daarna het blozen van moeders, en mijn blozen. Echt, schaam me dan zo voor de ellende, de houding van Europa, en dat we doen wat we kunnen maar het is steeds te weinig

Dankbaar voor de mw van wie we t huis huren. Gisterenavond kwamen we rond 21.00 thuis, en kwamze aan met wijn, chips, aardbeien en appels. Wauw! Haar aandeel in t geheel! Dankbaar voor!

Tot zover even, we gaan zo weer naar de no WiFi Area