Even een situatieschets Idomeni;
Met tassen vol bananen de weg af en t kamp in. We starten bij de grote tenten. Bij binnenkomst zaten drie kinderen op hun stretcher te tekenen, verder lag de tent vol mensen. Vrouwen, mannen, kinderen, alles
door elkaar. En tegen elkaar, of met elkaar een strecher delen, een deken over je heen en als afscheiding. En echt, ligt je kind met z’n hoofd tegen de voeten van een onbekende waarvan z’n benen langer zijn als de strecher.
Meisje Yara (vermoed 8?) hielp Willemijn en mij met bananen delen, wees hoeveel kinderen er zijn en deelde bananen.
We gaven haar een sticker op haar voorhoofd; echt, meisje straalde!

We hebben denk wel 500 stickertjes op voorhoofden geplakt (dank, basisscholen Harderwijk!) Vooral bij kinderen, maar stel je voor; familie, denk Afghanistan, opa en oma, 3 volwassenen, en stapeltje kinderen. 2 pop-up tentjes, een lijntje kleding, zeiltje op de grond en vuurtje met daarop een petfles met water (om te laten koken, echt waar! Wil niet weten hoeveel chemicaliën daarmee binnen komen)
Kinderen zooo vies!
En zelfs oma en opa wilden stickers, en oma rolde bijna achterover van het lachen.
Was een mooi moment tussen de shit van Idomeni. Die shit is trouwens letterlijk; uitkijken waar je loopt… ?

Net was er (weer) een protestblokkade op de weg
Mensen zijn zo moe van t wachten, niet door mogen, de afschuwelijke tijd voor de grens
Er staan bussen ri Athene, maar gi middag vertrokken ze leeg…

Naja, dit gwn even ter info…